Z kart historii

Pomysł założenia kierunku filologia węgierska na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu zrodził się 28 czerwca 1991 r. po uroczystościach związanych z obchodami 35. rocznicy Poznańskiego Czerwca 1956 r. Pomysłodawcami byli m.in. Ákos Engelmayer, ówczesny ambasador Republiki Węgierskiej w Polsce, attaché kulturalny István Kovács oraz János Brendel, późniejszy kierownik Pracowni Hungarystyki.

Z inicjatywą powołania kierunku zwrócono się w październiku 1991 r. do rektora Uniwersytetu, prof. Jerzego Fedorowskiego oraz do dziekana Wydziału Neofilologii, prof. Tadeusza Zgółki, którzy zaakceptowali pomysł. Kierunek postanowiono przyłączyć do Katedry Językoznawstwa Ogólnego i Stosowanego, której kierownikiem był prof. Jerzy Bańczerowski – specjalista w dziedzinie językoznawstwa ugrofińskiego.

Rok później, 1 października 1992 r. filologia węgierska zainaugurowała swoją działalność. Początkowo kierunek funkcjonował jako studium przy Katedrze Językoznawstwa Ogólnego i Stosowanego, która z czasem przekształciła się w Instytut Lingwistyki, a następnie w Instytut Językoznawstwa. Kierownikiem studium został mgr János Brendel.

28 lutego 1995 r. kierunek oficjalnie uzyskał status Pracowni Hungarystyki, którą nadal kierował János Brendel. 8 października 2001 r. Pracownia przekształciła się z kolei w Zakład Hungarystyki, którego kuratorem został ówczesny dyrektor Instytutu Językoznawstwa, prof. dr hab. Jerzy Bańczerowski. Od 1 października 2006 r. natomiast, po połączeniu z filologią fińską, posiada status Zakładu Filologii Ugrofińskiej. W 2010 r., w związku z przejściem prof. Bańczerowskiego na emeryturę, kierownikiem Zakładu Filologii Ugrofińskiej została prof. UAM dr hab. Ilona Koutny.

Obecnie na specjalności ugrofinistyka – filologia węgierska prowadzone są studia dzienne pierwszego stopnia (licencjat) oraz drugiego stopnia (magisterskie).